تست LFGB در مقابل FDA
تست تماس با غذا، آزمایشی است که مربوط به ظرف یا محصولی است که با غذا تماس خواهد داشت. هدف اصلی آزمایش این است که ببیند آیا مواد مضری در غذا منتشر می شود و آیا تأثیری بر طعم آن دارد یا خیر. این آزمایش ها شامل خیساندن ظرف با انواع مختلف مایع برای یک دوره زمانی و آزمایش های دما است.
برای محصولات سیلیکونی، عمدتاً دو استاندارد وجود دارد، یکی درجه غذایی LFGB، دیگری درجه غذایی FDA است. محصولات سیلیکونی که یکی از این تست ها را گذرانده اند برای استفاده انسان ایمن هستند. از نظر قیمت گذاری، محصولات در استاندارد LFGB گرانتر از استاندارد FDA خواهند بود، بنابراین FDA بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. این به این دلیل است که روش آزمایش LFGB جامع تر و دقیق تر است.
کشورهای مختلف استانداردهای متفاوتی دارند که محصولات سیلیکونی باید آنها را رعایت کنند تا هنگام تماس با غذا برای استفاده انسان ایمن تلقی شوند.
به عنوان مثال، در ایالات متحده و استرالیا، حداقل استاندارد برای محصولات سیلیکونی، آزمایش FDA (استاندارد سازمان غذا و دارو) است.
محصولات سیلیکونی فروخته شده در اروپا به جز آلمان و فرانسه باید مقررات تماس با مواد غذایی اروپا - 1935/2004/EC را رعایت کنند.
محصولات سیلیکونی که در آلمان و فرانسه فروخته می شوند باید مقررات تست "LFGB" را رعایت کنند که سخت ترین استانداردها است - این نوع مواد سیلیکونی باید آزمایش های فشرده تری را پشت سر بگذارد، کیفیت بهتری دارد و بنابراین گران تر است. همچنین به عنوان "سیلیکون پلاتین" نیز شناخته می شود.
"LFBG (Lebensmittel-, Bedarfsgegenstände-und Futtermittelgesetzbuch، یا "مواد غذایی، کالاهای مصرفی و خوراک") گاهی اوقات تصور می شود که معادل اروپایی FDA است. این کاملاً صحیح نیست. LFGB تصویب قانون اروپا در آلمان است. همانطور که توسط Bundesinstitut für Risikobewertung (BfR) اداره می شود. توصیه های BfR برای مواد تماس با غذا برخی از جامع تر در اتحادیه اروپا هستند. ارجاع.
علامت "چاقو و چنگال" نمادی از ایمنی مواد غذایی است. برای مواد تماس با مواد غذایی، اگر نماد "چاقو و چنگال" وجود داشته باشد، به این معنی است که محصول از بازرسی های مطرح شده توسط تعدادی از کشورهای اروپایی از جمله آلمان عبور کرده است.
بنابراین آیا سیلیکون واقعاً ایمن است؟
سیلیکون از ماسه کوارتز و اتم های اکسیژن ترکیب شده با کربن، هیدروژن و گاهی عناصر دیگر ساخته می شود.
تعدادی از سازمان های جهانی وجود دارند که مطالعات ایمنی را انجام می دهند، از جمله:
CES - سیلیکون اروپا
یک سازمان تجاری غیرانتفاعی به نمایندگی از تمام تولیدکنندگان عمده سیلیکون در اروپا که بیش از 35 سال تحقیقات علمی اختصاص داده شده برای ارزیابی ایمنی سیلیکون ها نسبت به کارگران، مصرف کنندگان، محیط زیست و فرآیندهای تولید را انجام داده اند. آنها یافته اند:
نتایج این تحقیق و آزمایش مداوم نشان می دهد که سیلیکون ها در کاربردهای متنوع و مهم خود ایمن هستند که به راحتی، ایمنی و لذت در زندگی روزمره ما کمک زیادی می کند.
بهداشت کانادا بیان می کند:
سیلیکون یک لاستیک مصنوعی است که حاوی سیلیکون پیوندی (یک عنصر طبیعی که در ماسه و سنگ بسیار فراوان است) و اکسیژن است. ظروف پخت و پز ساخته شده از سیلیکون درجه مواد غذایی در سال های اخیر محبوب شده اند زیرا رنگارنگ، نچسب، مقاوم در برابر لک، سایش، به سرعت خنک شدن و تحمل دمای شدید هستند. استفاده از ظروف سیلیکونی خطرات سلامتی شناخته شده ای وجود ندارد. لاستیک سیلیکونی با غذا یا نوشیدنی واکنش نشان نمی دهد و بخار خطرناکی تولید نمی کند.
بنابراین به طور خلاصه…
اگرچه سیلیکون مورد تایید FDA و LFGB بی خطر برای مواد غذایی در نظر گرفته می شود، سیلیکونی که تست LFGB را پشت سر گذاشته است قطعا سیلیکون با کیفیت بهتری است که در نتیجه ماندگاری بیشتر و بو و طعم سیلیکون بد کمتری دارد.
تولیدکنندگان بسته به نیاز مشتری خود از مواد سیلیکونی با کیفیت متفاوت استفاده خواهند کرد، یعنی اینکه آیا به سیلیکون مورد تایید FDA یا LFGB نیاز دارند - که بستگی به این دارد که مشتری قصد دارد محصولات سیلیکونی خود را کجا بفروشد و همچنین تا چه سطحی از کیفیت می خواهد به مشتریان خود ارائه دهد.
